het grote levensavontuur

Persoonlijk leiderschap

2011-11-06T03:09:00.000-08:00

Een paar dagen geleden kreeg ik via Twitter een link binnen. Een filmpje over W. Mitchell. Een filmpje over verantwoordelijkheid nemen in je leven. W. Mitchel is verbrand en verlamd. Zijn levensmotto: it is not what happens to you, it is what you do with what happens to you. En nog zo één: wat je aandacht geeft groeit. Dus als je focust op al je ellende, heb je ellende. Vaak is het niet zo zwart-wit. Lijkt het allemaal niet zo gemakkelijk. Word maar eens teruggestuurd naar je land van herkomst. Zoals Mauro.

Ik heb dan vaak ook grote bewondering voor de tomeloze energie en positiviteit van mensen zoals Mitchell. Dat is, volgens mij, persoonlijk leiderschap ten top. Dat is richting geven aan je bestaan door keuzes en ontwikkeling. Je houding kiezen en trouw zijn aan jezelf. In plaats van je te laten leiden door alles buiten jezelf.

‘Het leven moet je achterwaarts begrijpen, vastpakken en voorwaarts leven.’, zegt één van mijn opleiders, Wibe Veenbaas. Dat vraagt om persoonlijk leiderschap. Als je richting kunt geven aan je bestaan en als je kunt leven in overeenstemming met jouw persoonlijke waarden kom je als mens tot bloei.

Voor wie het leuk vindt: http://t.co/ASYIQAqL over W. Mitchell en hoe hij zijn leven vorm geeft.

Covey

2011-08-24T06:05:00.000-07:00

De zeven effectieve eigenschappen van leiderschap zijn veel toegepast. Zowel in zuivere vorm als afleidingen daarvan. Covey zelf is, volgens mij, ook tot juist deze zeven eigenschappen gekomen na het bestuderen van veel literatuur.

Volgens Covey is leiderschap de goede dingen doen en management de dingen goed doen. Binnen leiderschap en visie past dat wij zeilend de oversteek naar Engeland maakten als eerste stap op weg naar meer lange zeezeilreizen. Management is goed voorbereiden, de imposante tankers achterlangs passeren in plaats van voorlangs, de zeilen op tijd reven (kleiner maken) omdat er harde wind opsteekt.

Covey begint met de overwinningen op jezelf. Als je iets wilt bereiken heb je een proactieve mentaliteit nodig, begin je met het einde voor ogen en start je bij het begin. Vijf jaar geleden zeilden we El Galante van Breskens naar Harlingen. Vijf jaar lang zeilden op de Waddenzee. Over vijf jaar hopen we eenmaal non-stop rond de wereld te zeilen. Dat is het einde voor ogen hebben. Dat is waar bestemming, visie en doel over gaan. En dat is een overwinning op mezelf. Ondanks gezonde twijfel en gezonde angst toch op pad gaan, in actie komen. Leren gaat immers met vallen en opstaan.

Covey vervolgt met de overwinningen in relatie tot de ander: denk in termen van winnen-winnen, probeer eerst te begrijpen, dan begrepen te worden en werk synergetisch. Aan boord is samenwerking en communicatie essentieel. Als we het zeil hijsen en ik stuur niet in de wind, is het voor de ander onmogelijk het zeil te hijsen. Als ik een boodschap wil overbrengen maar ik sta met mijn rug naar de ander en tegen de wind in te praten, komt mijn boodschap niet over. Als ik alleen maar mijn kijk op de situatie wil zien en niet opensta voor de mening en ervaring van de ander zakt de stemming beneden vriespunt én werk je allesbehalve synergetisch.

De laatste eigenschap: de zaag scherp houden. Het is zo belangrijk om op tijd te rusten, te slapen en te eten om in vorm te blijven. Uitval betekent verzwaring voor de ander. Niet alleen wij zelf moeten de zaag scherp houden. Ook El Galante moeten we in vorm houden. Zorgen voor het juiste onderhoud.

El Galante is gebouwd om de oceanen mee te bezeilen. Dat heeft ze bewezen. Met windkracht 6 ging ze als een trein. Een zeewaardig schip is de basis. Met alle techniek van tegenwoordig kun je het jezelf aan boord heel gemakkelijk maken. Het blijft menselijk inzicht en menselijke communicatie hoe je met de verschillende situaties omgaat. Dat kan geen technische uitvinding overnemen. Gelukkig maar. Het zeilen is juist ook zo mooi omdat we te dealen hebben met de omstandigheden die er zijn. Dat is niet altijd leuk of gemakkelijk. Maar wel goed. Het plaatst mij als mens in een andere positie. Op zee gelden de wetten van de natuur in plaats van de wetten van de maakbare maatschappij.

De oversteek

2011-08-08T06:19:00.000-07:00

Na vijf jaar gaat het dan gebeuren. We maken een oversteek naar Engeland, met El Galante. Zeiljachten als El Galante zijn gebouwd voor lange oceaanreizen. Geen probleem dus. Voor ons als bemanning is het spannender. Zo’n eerste keer.

Met deze oversteek zetten we een eerste stap in het realiseren van een droom. Zetten we verlangens om in actie. Nu Engeland. Volgend jaar Noorwegen. Dan de Azoren en een Atlantische oversteek. Niemand weet of we het werkelijk realiseren. Met de bestemming en way-points voor ogen is het wel gemakkelijker om daadwerkelijk plannen te realiseren.

Ik zoek, in het leven, balans tussen twee uitersten. Tussen vrijheid en verantwoordelijkheid. Tussen vrijheid en verplichting. Door de wisselende spanning die er is tussen de uitersten blijft er beweging. En dat heb ik, als mens, nodig.

Beweging is ook nodig voor een bedrijf. Zeker in deze tijd. Ondernemen is goed voorbereiden, de risico’s inschatten en gaan. Soms haal je je doelen. Passeer je de way-points. Lig je op koers. Soms moet je je plannen bijstellen. Raak je uit koers door wind en stroom. Lig je verwaaid. Zit je in zwaar weer. Altijd heb je te leren van wat geweest is, vooruit te kijken naar wat komt en te handelen in het hier en nu.

Ondernemen vraagt om leiderschap. Leiderschap vraagt om ondernemerschap.

Wij gaan!

Wordt vervolgd. Eind augustus 2011.